Op deze zonnige zaterdagmorgen mocht ESTO JO15-1 zich opmaken voor de laatste competitiewedstrijd van het seizoen. Het begon eigenlijk al ergens in juni 2025 toen bij de trainingen al de 1e vage contouren zichtbaar werden. Met de instroom van de JO14, JO13 en spelers van buitenaf, was de keuze niet altijd even makkelijk. Toch stonden er in augustus 16 spelers op het papier die het moesten gaan doen.

Als 1e werd met een minimale bezetting RKDEO JO15-3 ontvangen. Zij speelden “gewoon” 1e klasse. De JO15-1 en JO15-2 speelden veel hoger. Deze wedstrijd ging helaas nipt verloren maar er werd een week later met vertrouwen afgetrapt voor de 1e bekerronde. De 1e wedstrijd tegen sc Woerden werd gewonnen. Daarna volgde een reeks met wisselende successen.

In de 2e fase van de 1e klasse competitie werden we slechts 1 maal echt overlopen. Toch volgde onverwachts een “degradatie naar de 2e klasse in de 3e fase. Nadat alle wedstrijden ruim werden gewonnen moest er eind maart even geslikt worden. Buurman CVC kwam op bezoek en er werd aangifte gedaan van diefstal van 2 punten. Met wat geluk werd het 1e puntverlies een feit. Ruim een maand later mocht buurman Rohda dezelfde aangifte doen tegen ons. In de “dying seconds” werd de gelijkmaker aangetekend.

De topper tegen Alphen diende zich aan die als enige in het spoor kon blijven. Met een punt voorsprong was deze wedstrijd van levensbelang. Deze ging ietwat ongelukkig verloren en zo waren de rollen omgedraaid en keken wij tegen een achterstand van 2 punten aan. Nu konden Bernardus, Rohda en CVC zich ook weer in de strijd om de bovenste plaatsen mengen. Met nog maar 2 wedstrijden in het verschiet leek de kampioensdroom uit elkaar te spatten. In de voorlaatste wedstrijd maakte Alphen net als de JO15-1 geen fout. Op de laatste speeldag moest alles beslist worden. Doordat de JO15-1 een beter doelsaldo had, moest het winnen tegen Bernardus. Bij een gelijkspel of verlies van Alphen zouden wij er met de schaal van doorgaan. Alphen moest zelf ook winnen in Waddinxveen om ons van de titel af te houden.

Bij het horen van deze scenario’s werd er door trainer Jurgen een heus trainingskamp belegd in Kopenhagen. Op dit trainingskamp werden de spreekwoordelijke puntjes op de i gezet, de discipline aangehaald en het incasseringsvermogen getest. Toen na een dag vol tegendoelpunten en tegenslagen het team in de avond toch met elkaar de brokstukken lijmden, ontstond er iets moois in het team. De slogan “What happend in Kopenhagen, stays in Kopenhagen” werd hardop geroepen.

Terug naar de uitgestelde “topper” tegen Bernardus JO15-1 die vandaag werd ingehaald. Deze stond origineel in de meivakantie op het programma, maar werd op verzoek van de bezoekers dus uitgesteld. Dat de heren vooraf wisten wat er gevraagd werd, was direct duidelijk. Met de ene na de andere prachtige aanval werden de bezoekers achteruit de gedrukt. Toen de stofwolken eindelijk optrokken en de scheidsrechter voor de rust floot was het maar 2-0. Dit was geen afspiegeling van de echte verhoudingen op het veld.

Jammer dat de tegenstander zich vooral leek bezig te houden met het minimaliseren van onze wissels want zowel Joep als Jelle maakten hardhandig kennis met de spits van de tegenstander. Deze zoon van Django Wagner maakte het de verdedigers knap lastig op fysiek niveau. De 2e helft werd mede door de hitte in een veel lager tempo gespeeld en in blessuretijd werd een zondagsschot van Bernardus nog bekroond met een treffer. Nadat de scheidsrechter voor het einde floot, bleven de spelers afwachten wat het resultaat op het andere veld was. Het gonsde al van de geruchten, maar toen de bevestiging kwam ontplofte de feestvreugde op het veld. Op doelsaldo was de JO15-1 kampioen. Na een bewogen seizoen is dit echt de kroon op het (harde) werk. De staf en spelers hebben er dit jaar alles voor gedaan en dat betaalde zich vandaag uit. Wij kijken alweer uit naar komend seizoen!!!!